'


.

Γ'
.




Η ΚΓΠανορθδοξη Συνδισκεψη Εντεταλμνων Ορθοδξων Εκκλησιν και Ιερν Μητροπλεων για θματα αιρσεων και παρα-θρησκεας πραγματοποιθηκε, υπ την αιγδα του Μακαριωττου Αρχιεπισκπου Αθηνν και Πασης Ελλδος κ. Ιερωνμου, στην Αθουσα Τελετν του Εργατικο Κντρου της Λαμας, απ 31.10 ως 2.11.2011, με τη φιλξενη φροντδα του Σεβ. Μητροπολτου Φθιτιδος κ. Νικολου και υπ την προεδρα του Σεβ. Μητροπολτου Θεσσαλονκης κ. Ανθμου, Προδρου της Συνοδικς Επιτροπς επ των Αιρσεων, με θμα: «Ορθοδοξα και Πεντηκοστιανισμς».
Η Συνδισκεψη, μετ το πρας των εργασιν της, συνταξε και ενκρινε ομοφνως κεμενο Πορισμτων, στα οποα, μεταξ των λλων τονζει τι:
Οι Πεντηκοστιανο αδυνατον να γνωρσουν το γεγονς της Πεντηκοστς στις πραγματικς του διαστσεις, διτι αγνοον τις βασικτερες προποθσεις ερμηνεας, πως την ορθ αντληψη για την ταυττητα της Αγας Γραφς και την ορθ κατανηση της θεοπνευστας της. Με την απολυτοποηση και τον υπερτονισμ της Πεντηκοστς σχετικοποιον και υποτιμον τα λλα εξ σου σημαντικ γεγοντα της Θεας Οικονομας.
Η διδασκαλα των Πεντηκοστιανν για «αρπαγ της εκκλησας», παρ την ψυχολογικ πεση και τον εκφοβισμ που ασκθηκε κατ τη δεκαετα του 1990, βσει της οποας μνο οι οπαδο τους θα σωθον αρπαζμενοι «εις απντησιν του Κυρου» (Α Θεσ. 4, 17), πολ πριν απ την Δευτρα Παρουσα του Χριστο, διαψετηκε παταγωδς.
Η κνηση των Πεντηκοστιανν απ τα πρτα της βματα, σο και κατ την ιστορικ της εξλιξη, αντιμετπισε σοβαρς ενστσεις και τυχε ευρυττης κριτικς, χι μνον απ την Ορθδοξη Εκκλησα, αλλ και εντς του παραδοσιακο ελληνικο και ξνου προτεσταντικο χρου, τσο για το θεολογικ υπβαθρ της, σο και για τα «εκστατικο» και ενθουσιαστικο τπου φαινμενα του χρου της, που τα θεωρε ως «χαρισματικς δωρες».
Κατ την ημρα της Πεντηκοστς οι ευρισκμενοι στο υπερο «επλσθησαν Πνεματος Αγου» ως μλη του Σματος του Χριστο. Για την Ορθδοξη Εκκλησα το γεγονς της Πεντηκοστς δνει τη δυναττητα στον πιστ να φθσει στο «καθ’ ομοωσιν», δηλαδ στην ολοκλρωση της πνευματικς του θεραπεας, πορευμενος απ την κθαρση στον φωτισμ, και απ τον φωτισμ στη θωση.

της Εκκλησας της Ελλδος.




Η ΚΓ' Πανορθδοξη Συνδισκεψη Εντεταλμνων Ορθοδξων Εκκλησιν και Ιερν Μητροπλεων για θματα αιρσεων και παραθρησκεας που πραγματοποιθηκε, υπ την αιγδα του Μακαριωττου Αρχιεπισκπου Αθηνν και Πασης Ελλδος κ. Ιερωνμου, στην Αθουσα Τελετν του Εργατικο Κντρου της Λαμας, απ 31.10.11 ως 2.11.2011, με τη φιλξενη φροντδα του Σεβ. Μητροπολτου Φθιτιδος κ. Νικολου και υπ την προεδρα του Σεβ. Μητροπολτου Θεσσαλονκης κ. Ανθμου, Προδρου της Σ. Ε. επ των Αιρσεων, με θμα: «Ορθοδοξα και Πεντηκοστιανισμς», μετ απ εκτεν συζτηση επ των εισηγσεων, ενκρινε ομοφνως τα ακλουθα Πορσματα:
Το κνημα των αυτοαποκαλουμνων Πεντηκοστιανν προρχεται –κατ τους πεπλανημνους ισχυρισμος τους– απ μια δθεν «πρωτοφαν σε μγεθος και κταση κχυση του Αγου Πνεματος», που γινε απ τα μσα μχρι τα τλη του 19ου αινα, ξεκινντας απ την Αμερικ και επεκτεινμενη σε πολλς χρες. Ο προτεσταντικς χριστιανισμς, κουρασμνος απ τους αιματηρος ομολογιακος πολμους, μετατπισε την μφαση απ το ομολογιακ δγμα σε μια υποκειμενικ και ατομικ εμπειρα, ξεκομμνη απ το γεγονς της Ιστορικς Εκκλησας, της Μιας, Αγας, Καθολικς και Αποστολικς Εκκλησας, και ρα εμπειρα πεπλανημνη. Σταδιακ, μσα στο «νεογννητο» κνημα των Πεντηκοστιανν αυτ η υποκειμενικ προσωπικ εμπειρα απολυτοποιθηκε.
Το βασικ λλοθι της σχετικ νεοφανος αυτς εκπτσεως του προτεσταντισμο εναι ο βλσφημος ισχυρισμς τι η Εκκλησα, τρεις αινες μετ τους αποστλους, «αποσττησε, χασε το γιο Πνεμα και μεταβλθηκε σε πρνη και σε θυγατρα της Βαβυλνος». μως, η αψευδς διπλ διαβεβαωση του Κυρου, αφ’ ενς τι «πλαι δου ου κατισχσουσιν αυτς (της Εκκλησας Του)» (Ματθ. 16,18), και αφ’ ετρου τι ο Παρκλητος «μνει μεθ’ ημν εις τον αινα» (Ιων. 14,16), καθς και η αποστολικ μαρτυρα τι η Εκκλησα εναι «στλος και εδραωμα της αληθεας» (Α Τιμ. 3, 15), αποδεικνουν τον ως νω ισχυρισμ των Πεντηκοστιανν απολτως ψευδ. Παρλληλα αιωρεται πντοτε αναπντητο το ερτημα: Πως οι Πεντηκοστιανο εμπιστεονται μια –κατ την γνμη τους– «αποσττιδα» Εκκλησα να προβανει σε κτι το τσο θεμελιδες για την πστη, πως εναι ο τελικς καθορισμς του Καννα της Αγας Γραφς στα τλη του 4ου αινα»;
Οι Πεντηκοστιανο αδυνατον να γνωρσουν το γεγονς της Πεντηκοστς στις πραγματικς του διαστσεις, διτι αγνοον τις βασικτερες προποθσεις ερμηνεας, πως την ορθ αντληψη για την ταυττητα της Αγας Γραφς και την ορθ κατανηση της θεοπνευστας της. Με την απολυτοποηση και τον υπερτονισμ της Πεντηκοστς σχετικοποιον και υποτιμον τα λλα εξ σου σημαντικ γεγοντα της Θεας Οικονομας.
Πιο συγκεκριμνα δεν χουν την δυναττητα να αποδεχθον την Πεντηκοστ ως τελικ συσσωμτωση των Αποστλων στο νδοξο αναστημνο Σμα του Χριστο, καθσον οι διοι, χωρς την αποστολικ διαδοχ, δεν χουν πραγματικ επαφ με το αληθιν Σμα της Εκκλησας. Δεν μπορον να αποδεχθον το γεγονς της Πεντηκοστς ως πραγματικ θεογνωσα, διτι δεν λαμβνουν υπψη τους την συνργεια των θεων Προσπων σε λα τα αποκαλυπτικ γεγοντα. Δεν χουν καμμα αντληψη της Πεντηκοστς ως γεγοντος θεσεως και θεοπνευστας. Μνουν επσης ανυποψαστοι για την ολοκλρωση της θεραπευτικς διαδικασας στο γεγονς της Πεντηκοστς και το παρερμηνεουν.
Τα τυχν υπαρκτ πνευματικ και ποιμαντικ προβλματα δεν αποτελον επαρκες δικαιολογες για δισπαση της εντητας του Σματος του Χριστο η για ξοδο απ την Μα, Αγα, Καθολικ και Αποστολικ Εκκλησα. Η εκκλησιαστικ ιστορα μας διδσκει τι η Εκκλησα ζει μια συνεχ Πεντηκοστ, και μσα σ’ αυτ γνεται αναζωπρωση των χαρισμτων του Αγου Πνεματος δια των μυστηρων της.
Η διδασκαλα των Πεντηκοστιανν για «αρπαγ της εκκλησας», παρ την ψυχολογικ πεση και τον εκφοβισμ που ασκθηκε κατ τη δεκαετα του 1990, βσει της οποας μνο οι οπαδο τους θα σωθον αρπαζμενοι «εις απντησιν του Κυρου» (Α Θεσ. 4, 17), πολ πριν απ την Δευτρα Παρουσα του Χριστο, διαψετηκε παταγωδς.
Εξσου νοσηρ ατμσφαιρα ψυχολογικς πισεως καλλιεργεται στους Πεντηκοστιανος με τον τονισμ της ανγκης για «αυτματη» απκτηση δθεν χαρισμτων του αγου Πνεματος μσω τεχνικν υποβολς. Η υγιανουσα διδασκαλα και ζω της Εκκλησας τονζει την ανγκη συγκεκριμνων και σαφν προποθσεων για την απκτηση των Αγιοπνευματικν χαρισμτων, με βση την εν τη Εκκλησα σκηση και την δια των Μυστηρων κθαρση και αναγννηση.
Πρτο και αναγκαο τεκμριο της κατ τους Πεντηκοστιανος δθεν απκτησης του Αγου Πνεματος εναι το υποτιθμενο χρισμα της «γλωσσολαλις». Στην πρτη Εκκλησα η «γλωσσολαλι» ουδποτε θεωρθηκε αναγκαο και υποχρεωτικ σημεο της παρουσας του Αγου Πνεματος στους πιστος. Αντθετα, ο απστολος Παλος τρησε κριτικ στση απναντι στο φαινμενο (Α Κορ. κεφ. 14), διατρησε σοβαρτατες επιφυλξεις για την χρση της γλωσσολαλις στις λατρευτικς συνξεις και την τοποθτησε στην καττατη βαθμδα των χαρισμτων (Α Κορ. 12, 30).
Η προσπθεια των Πεντηκοστιανν να διεισδσουν ιδιατερα στον τρτο κσμο εστιζεται κυρως στην ικαντητ τους να προσαρμζονται στις ιδιατερες πολιτιστικς παραδσεις των διαφρων κοινωνιν. Το δθεν χαρισματικ στοιχεο φθασε ακμη και σε κριτη υιοθτηση παγανιστικν στοιχεων και μαγικν τελετουργιν. Επσης οι θρυλομενες θεραπεες αποδεικνονται υποκειμενικς εμπειρες και ως εκ τοτου απατηλ γεγοντα.
Η κνηση των Πεντηκοστιανν απ τα πρτα της βματα, σο και κατ την ιστορικ της εξλιξη, αντιμετπισε σοβαρς ενστσεις και τυχε ευρυττης κριτικς, χι μνον απ την Ορθδοξη Εκκλησα, αλλ και εντς του παραδοσιακο ελληνικο και ξνου προτεσταντικο χρου, τσο για το θεολογικ υπβαθρ της, σο και για τα «εκστατικο» και ενθουσιαστικο τπου φαινμενα του χρου της, που τα θεωρε ως «χαρισματικς δωρες».
Κατ την ημρα της Πεντηκοστς οι ευρισκμενοι στο υπερο «επλσθησαν Πνεματος Αγου» ως μλη του Σματος του Χριστο. Για την Ορθδοξη Εκκλησα το γεγονς της Πεντηκοστς δνει τη δυναττητα στον πιστ να φθσει στο «καθ’ ομοωσιν», δηλαδ στην ολοκλρωση της πνευματικς του θεραπεας, πορευμενον απ την κθαρση στον φωτισμ, και απ τον φωτισμ στη θωση.

Ο Πρεδρος της Συνδιασκψεως
Μητροπολτης Θεσσαλονκης νθιμος

Οι Εντεταλμνοι των Ορθοδξων Εκκλησιν
Οικουμενικο Πατριαρχεου:
Μητροπολτης Νικοπλεως και Πρεβζης Μελτιος.
Πατριαρχεου Αλεξανδρεας:
Μητροπολτης Γερων Λεοντοπλεως Διονσιος.
Πατριαρχεου Αντιοχεας:
Αρχιμανδρτης Γεργιος Σακορ.
Πατριαρχεου Ιεροσολμων:
Αρχιμανδρτης Δημτριος Βασιλειδης.
Πατριαρχεου Ρωσας:
Ιερομναχος Θεοφνης Λουκινωφ.
Πατριαρχεου Βουλγαρας:
Μητροπολτης Νευροκοπου Ναθαναλ.
Εκκλησας της Κπρου:
Πρωτοπρεσβτερος Δημτριος Κωστπουλος.
Εκκλησας της Ελλδος:
Πρωτοπρεσβτερος Κυριακς Τσουρς.
Εκκλησα της Πολωνας:
Πρεσβτερος Andrzej Lewczak.
Εκκλησας της Αλβανας:
Ιωννης Μενη.

Γ' , , .


, , .

.

:
..., .: 210 6396.665, Fax: 210 6082.219.
: .. 60120, 153 10 .
:
...,    ,
. . 180-296004-44.

,
11.00' - 13.00'
10,
.








.